dinsdag 14 februari 2017

Valentine Mice!

Vanochtend vroeg werd ik verrast met een spoor van hartjes...


en een lieve kaart van Manlief en de muizenneefjes.
Mijn hart smolt...


'We hebben nog meer!' piept Finnegan.

Asjemenou, mijn favoriete chocolade,
wat lief van jullie!


Maar wat zie ik daar?


MacFlanneboef!!!


Mac laat zich niet afleiden,
zijn doel is duidelijk.


Tony is dadelijk niet meer 'lonely', als het aan hem ligt!

Natuurlijk deel ik graag een stukje chocolade met de mannen,
maar v贸贸r 7 uur 's ochtends terwijl ik nog niet eens ontbeten heb?
Da's een beetje teveel van het goede.

Dus ik gris de Tony uit de hebberige muizenpootjes.

En denk niet dat Finnegan heilig is, want wat zie ik als ik
terug kom uit de kelder?


Het zal toch niet...

Deze enorme zak M&M's horen ook bij mijn Valentijnscadeau.
Met de nadruk op 'mijn'. Maar de heren nemen het niet
zo nauw met 'mijn en dijn' als het gaat om snoeperijtjes.

Finny krijgt de zak niet goed open, maar
Mac weet akelig goed hoe het werkt!


En Finny zat toch al op de zak, dus die heeft meteen een
snoekduik genomen:


Dit geloof je toch niet...
Boeven zijn het!

Maar ja... dan zie je dit...


Zouden jullie het over je hart kunnen verkrijgen om 'de buit'
af te pakken van deze vertederende muizenboeven?

Ik kreeg het niet voor elkaar.
Dus nu weten jullie wat de muisjes als ontbijt hadden vanochtend 馃槈

Fijne Valentijnsdag en mocht je chocolade krijgen; berg hem goed op!
馃挄
Lieve groetjes,

Sandra






Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  





zondag 12 februari 2017

Breien en vilten

Een tijd geleden haakte ik tassen die vervolgens de wasmachine in gingen om te vervilten.
Erg leuke projecten!

Ik heb destijds best wel wat  teveel viltwol ingeslagen en toen ik laatst de plastic 
voorraadboxen met viltwol weer tegen kwam, begon het te kriebelen.

Nu schijnt breiwerk mooier te vervilten dan haakwerk.
Waarom ook niet? Dan ga ik toch gewoon breien?


En niet rechttoe, rechtaan.
Nee, een (eenvoudig) fair isle patroontje wilde ik gebruiken.


Best wel spannend, want ik heb geen idee wat
er na het vilten nog zichtbaar is van het patroon.

Ik startte met de combinatie grijs-turkoois.


Heel subtiel, maar dik kans dat dit helemaal gaat vervagen straks.
Helemaal omdat er ook een 'tweed-spikkel' in de wol zit.

Dan is de beige/licht bruin-turkoois combinatie een betere denk ik.


En wat het gaat worden?

De bedoeling is, een lap te breien die dubbel gevouwen wordt, 
zodat er een vierkant ontstaat.



Die lap naai ik aan elkaar en vervolgens hoop ik hem te vervilten
tot een plat kussen. Het kussen kan ik buiten mooi op onze betonnen
zitjes leggen, die tot en met het voorjaar altijd akelig koud zijn aan de
billen. 馃榾 

En opgerold kan ik het eventueel ook meenemen
tijdens wandelingen.

Maar... 茅茅n voor 茅茅n. Eerst maar eens kijken of het allemaal gaat lukken.
Ik houd jullie op de hoogte!

Lieve groetjes,

Sandra








dinsdag 7 februari 2017

Tiny Lalylala's - 4 | Hartendief

Hier is hij dan; boefje Hartendief!


Vervaarlijk sluipt hij door de tuin.


Met zijn masker op, herkent niemand hem (ahum)!


Maar eigenlijk....


is boefje Hartendief het schoolvoorbeeld
 van het type 'ruwe bolster, blanke pit'!


Masker af;
dit is het ware (lieve) snoetje van Hartendief!


Onweerstaanbaar!

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  






maandag 6 februari 2017

Beanie Girl!

Ik sla soms een beetje door.
Ja, echt!

De super zachte Lana Grossa Yak Merino was in de aanbieding.
En aangezien de beanie die ik eerder maakte van dit garen, 
mijn absolute favoriet is, ben ik gezwicht.
Twee keer. 

Zeg nou zelf, wie kan een wolletje weerstaan met dezelfde kleur als je ogen?


E茅n bolletje is net te weinig voor zo'n beanie.
Twee is veel te veel.

En als je nou 3 bolletjes koopt en twee beanies maakt?
Gniffel 馃榿

Eh... Vergeten te vertellen...
Ik vond n贸g een mooie kleur...


En ja...
Hetzelfde verhaal.
Drie bolletjes...

Kun je me nog bijhouden? 馃榾
6 Bolletjes, 4 beanies!

Deze hieronder is wat grover en stugger.
Ik vind hem leuker als ik de onderste rand omsla;


Alleen deze beanie, ik weet het niet;


En als ik naar de foto kijk, zie ik mezelf ook twijfelen.

Maar mams is al aan het stuiteren; het is ongeveer de kleur van haar jas!
Easy peasy; deze beanie gaat dus verhuizen.
Ik hoop dat hij haar leuk staat!

Ik denk dat dit mijn favoriet is;


Yep, da's dezelfde als de beanie waar ik deze blogpost mee startte.

Alhoewel ik de paarse eigenlijk ook wel lekker fris van
kleur vind. Lucky me; genoeg te kiezen!

Ik haakte alle beanies met naald 9 (en de boord met 7).

Voor de eerste twee gebruikte ik dit patroon.

Beanie nummer 4 is een variatie op het patroon van

Bij beanie 3 volgde ik het patroon van beanie 1 en 2, 
maar toen ik op het juiste aantal steken (48) zat, ben ik
overgegaan op halve reli毛fstokjes.
De boord van nummer 3 haakte ik met naald 7
 in gewone reli毛fstokjes.

Blije beanie-groetjes,

Sandra






dinsdag 31 januari 2017

Tiny Lalylala's - 4 | sneak peek

De haakwerkjes glijden niet zo vlot van mijn haaknaald op het moment,
maar ze zijn er wel, mijn wollige rustpuntjes.


Misschien niet helemaal het juiste project voor nu,
zo'n Tiny Lalylala.


Veel tellen en nauwkeurig werken en dat past nu niet altijd.


Daarom ontstaat dit manneke met horten en stoten.


Hebben jullie al een beetje een idee wat het zou kunnen worden?

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  




zondag 29 januari 2017

Gr贸贸贸贸t project op komst!

In Drenthe ligt een kleurrijke schat klaar...


Eind februari verhuizen deze bonte bolletjes naar het Zuiden.
Een beetje alsof de lente de winter gaat ontmoeten, kijk maar;


Aan de hoeveelheid kun je al zien dat het geen klein project gaat worden;
het wordt gr贸贸贸贸t!

De bedoeling is, dat ik een deken/sprei ga haken voor twee
lieve vrienden van pap en mam.

Ik blijf pap en mam zeggen... Eigenlijk vind ik dat niet erg,
als is het soms wel een beetje confronterend.

Maar goed, ik ga dus een deken haken voor vrienden 
van (pap en) mam, die ook een beetje onze vrienden zijn.

We zien elkaar niet vaak en er zitten veel kilometers tussen, 
maar een klik is een klik en dan maken afstand en tijd niet meer uit.
Heel bijzonder en iets om dankbaar voor te zijn 馃槉

Wat voor een deken het precies gaat worden?
Eh... geen idee...
Waarschijnlijk iets met vierkantjes en
de kleuren liggen natuurlijk vast nu;
kleurrijk met een witte basis.

Ed & Ed zijn in Drenthe aan het zoeken naar
patronen die hen aanspreken.
En ik wacht geduldig af.

Zin in!

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 26 januari 2017

We missen iets...

'We missen iets...'
Dat was het gevoel dat ons bekroop toen Guinness 
laatst w茅茅r last van zijn huid kreeg.

En zonder dat we het uit hoefden spreken,
kwam de dermatoloog tot dezelfde conclusie,
want zo ging het niet langer;
Guinness had z贸veel last van zijn huid,
dat zijn gemoedstoestand er onder leed.


De dermatoloog besloot terug te gaan naar 'af';
Guinness staat nu op een dieet.

Een dieet van aardappelen, groenten en... tofu! 
Met als snacks rijstwafels en af en toe een stukje banaan.
Appel mag ook, maar het vrouwtje zit in 
een Minion-fase, dus dan is banaan een logische keuze 馃槃

Dit dieet moet hem als het ware op 'nul' zetten.
Na 6 tot 8 weken gaan we proberen te achterhalen
of Guinness (naast zijn atopie) een voedselallergie heeft, 
door elke keer iets toe te voegen.

Ik weet nog niet hoe dat precies zal gaan, 
maar dat zullen we tegen die tijd wel horen.


Inmiddels hebben we al 10 dagen dieet
achter de rug en het gaat fenomenaal goed met Guinness!
Het is te voorbarig om te zeggen dat dat
door het dieet komt, want helaas kwamen we
niet onder een antibiotica-kuur en gistendodend middel uit.

Maar of het nou de pillen zijn of het dieet;
we hebben onze ondeugende, blije spring-in-het-veld terug!
Zonder jeuk, zonder schilferende vacht.
Alle kapotte plekjes zijn al genezen en zijn vacht groeit
als onkruid op een zonnige dag na een regenbui 馃槑


Het is wel een bak werk.

De afgelopen anderhalve week had ik het idee dat mijn leven
 'gekaapt' werd door mijn werk, ons hondje en het huishouden.

Gelukkig ben ik me nu aan het 'herpakken'.
Op mezelf mopperen en steeds harder rennen helpt niet.
Het is zoals het is.
Tikkie terug Sannie!

Wonderbaarlijk hoe dat werkt;
door los te laten, lijk ik meer tijd en energie over te hebben.
Maar eh... dat gevoel is pril; het is er sinds vandaag,
dus ik moet nog even oefenen.

Al is Stuiterbrein in de verleiding om deze herwonnen
energie meteen te investeren.
Terug in je hok Stuiterbrein! 馃槉

Lieve groetjes,

Sandra